ZOPPIN ZOPPETTA (1918)
In di ritai de temp, con poca spèsa,
come in cèrti ronsgètt* canten i rann,
canti anca mì, ma in rima milanèsa,
confùs per quatter gatt che leggiarann.
Canti per el petitt de fa 'l poètta,
inscì... zoppin zoppètta.
Se l'è ona presunzion, se l'è ona bòria
quell de stampà sti quatter poer versari,
mì el foo dòmà per dagh ona memoria
a chi ghe voeuri on ben straordinari;
vui dì al mas'cett, vui dì alla mia tosètta,
inscì... zoppin, zoppetta.
Cara i mè car bagaj!... Cosse vorii?...
L'ha faa altrettant anca el mè pover Papà,
e quel volumm de sò Poesii, credii,
l'è el mèj regall che' l m'abbia poduu fa.
Ma quisti vèrs, purtropp, de boromètta*,
tajaa... zoppin, zoppètta.
Se adèss sii azèrb, sii anmò duu ganivèj*,
quand sarii grand e mì saroo al foppon*,
pescarii foeura el pòcch che gh'è de mej
come fee adèss davanti al panatton
per on cedraa, per peluccà on'ughètta,
saltand... zoppin, zoppètta.
Ma i vèrs hann mai juttaa a sbarcà el lunari!...
L'è staa on cippà... on gorghèg de rossignoeu
che m'han fermaa e m'ha faa guardà per ari...
Torni al mè lavorà, i mè car fioeu...
Dai!... Forza!... Ponta!...Tira sta caretta!...
e via... zoppin, zoppetta.
